4 استصحاب تعريف استصحاب استصحاب در لغت به معناى مصاحب و همدم و همراه گرفتن شخص و نيز حمل كردن شىء با خود است . و در اصطلاح عبارت است از حكم به بقاى آنچه بوده است : الحكم ببقاء ما كان ( و يا : ابقاء ما كان ) . بايد توجه داشت كه استصحاب گاهى بر نفس كارى كه مكلف انجام مىدهد ، اطلاق مىگردد ، يعنى نفس ابقاى عملى آنچه يقين به ثبوت آن در گذشته داشته و در بقاى آن دچار ترديد شده است ، ولى بهتر آن است كه استصحاب را بر خود قاعده‌اى اطلاق كنيم كه شارع جعل كرده تا مكلف با تمسك به آن بتواند چنين كارى را انجام دهد و تعريف يادشده با رعايت همين نكته است . اشكال : با توجه به مبانى گوناگون در حجيت استصحاب ( اخبار ، بناء عقلا و حكم عقل ) تعريف استصحاب گوناگون مىشود و نمىتوان يك تعريف واحد كه شامل همهء آنها شود ، ارائه داد . پاسخ : مقصود از استصحاب قاعدهء عمليى است كه شارع جعل كرده است و معنا و محتواى اين قاعده بنا بر همهء مبانى يك چيز است ، هرچند برخى دليل برآن